| Galiza posúe un extenso e variado litoral que constitúe unha das principais xoias do noso patrimonio natural. Temos 1.700 quilómetros de costa no que aínda podemos achar espazos naturais nun estado de conservación aceptábel e unha interesante fauna e flora. Nas últimas décadas o noso litoral está a ser seriamente degradado por accións humanas irresponsábeis: urbanización incontrolada, recheos abusivos, paseos marítimos agresivos, presión turística excesiva nalgunhas zonas, vertidos de residuos, contaminación por augas residuais urbanas e industriais, etc. En novembro da ano 2002 o petroleiro Prestige estragou, unha vez máis, as nosas costas, no que se ten convertido no maior desastre medioambiental do noso país.
ADEGA vén realizando nos últimos anos unha importante laboura na defensa ecolóxica do noso litoral, presentando alegacións a distintos proxectos que ameazan o litoral, organizando e participando en charlas e mesas redondas, participando activamente no Foro por un Futuro Natural e Productivo das Rías Galegas (formado por organizacións ecoloxistas e plataformas en defensa de rías), etc Na actualidade ADEGAsegue a traballar no seguimento e avaliación das consecuencias do desastre do Prestige, non só no referido á contaminación directa, senón tamén ás consecuencias que o Plano Galicia e outras actuacións promovidas polas distintas administracións que están a ameazar cunha nova catástrofe en forma de marea gris de cemento coa proliferación de paseos marítimos, portos deportivos, pistas asfaltadas e urbanización incontrolada que atacan a integridade ambiental da nosa costa.
| 
| | A maior parte da contaminación petrolífera das nosas augas non é causada polas mareas negras, senón por vertidos habituais desde barcos e desde terra. Sen embargo, o noso país áchase fortemente amezado polos frecuentes accidentes de buques cargados con petróleo, con produtos químicos ou con residuos perigosos. |
|
|
|
Nun artigo titulado ¿A costa do mar? ou De costas ao mar, publicado nun dos cadernos da Asociación ADEGA (Pérez, 1996) expuña-se con claridade o arraigada que está entre os mariñeiros a idea de que o mar é tan grande que soporta todo o que lle boten, e puña de manifesto como desde as embarcacións ou desde as bateas, durante as labores mariñeiras, se tiran ao mar todo tipo de resíduos que se xeran a bordo.
|
|
|
Se un habitante da Gallaecia Romana viaxase ó noso tempo e visitase a zona de Vigo, entre o Areal e o Berbés, atoparíase con que non queda nin un centímetro da costa tal e como el a coñeceu. O resto presenta un perfil artificial, modelado por e para o ser humano. Malia os efectos negativos dos recheos realizados, asistimos a unha proliferación de proxectos que supoñen novos aterramentos. O máis inmediato é o proxecto de ampliación do peirao do Areal, no porto de Vigo, obxecto dunha forte contestación social. |
|
|
A boa nova da creación do Parque Nacional das Illas Atlánticas, o primeiro Parque Nacional galego, pode quedar en boa medida ensombrecida por unha delimitación timorata e acientífica do mesmo, delimitación que supón excluír boa parte dos valores biolóxicos que xustifican a declaración do Parque e empobrecer a súa capacidade de uso público, así como o seu potencial de ser motor de desenvolvimento socioeconómico para a zona de influencia. |
|
|
É imposíbel regular e protexer os litoriais sen ter ben presente que no litoral confluen un montón de actividades, cada unha das cales é obxecto de normas diferentes e está tutelada por administracións diferentes.
|
|
|
Probablemente unha das mais relevantes novidades producidas ultimamente en Galiza no campo do meio ambiente é a posible declaración das illas atlánticas como “Parque Nacional”. Ainda que semella que nun principio as illas a incluir no devandito Parque eran as Cies, Ons e Onza, Lobeiras e Sisargas, parece que finalmente ficou desvotada a inclusión desta última. Con este artigo pretendemos facer unha primeira avaliación do interese biolóxico que encerran estas illas no que se refire á súa flora e vexetación. |
|
|
|
Litoral
